Het grootse van God en zijn koninkrijk wordt aan ons uitgedeeld zoals een zaaier zijn zaad uitstrooit. Het komt in het dagelijks leven van gewone mensen.
Maar wat doet het in je leven? De verleidingen die Jezus gekend heeft, ziet hij ook bij ons. Satan wil ook bij ons het woord wegnemen. Ook ons probeert hij te verleiden met de genoegens van het leven. En – verrassend – ook de zorgen van het leven gebruikt hij om het woord van het koninkrijk bij ons te laten verstikken.
Is ons mensenhart niet te klein om de grote God en zijn rijk binnen te laten? Toch spreekt Jezus over mensen bij wie het vrucht draagt en grote wonderen doet.

Nieuwe dagen zijn aangebroken. In de woestijn heeft Jezus zijn goddelijke glorie aan Satan laten zien. Nu gaat hij het land door met zijn boodschap. Mensen zijn onder de indruk van zijn wonderen en verlangen er meer van. Weer een dilemma voor Jezus.
Ja, de mensen in Nazaret verlangen naar wonderen. Ze eren Jezus als ‘één van ons die het ver geschopt heeft’. Maar Hij mist bij hen de erkenning dat Hij de Gezalfde is, gezalfd met de Geest. Het kan verleidelijk zijn voor Jezus om zich de eer te laten aanleunen als BN’er, als Bekende Nazoreër. Maar Jezus laat merken dat zijn glorie groter is.

Jezus had grote honger. Hij is hier echt mens. Met brood als dagelijkse levensbehoefte.
Als het gaat over werken en eten staan we voor allerlei keuzes. Doe ik het één of het ander? Kies ik voor meer eten, meer inkomen, meer werk? Of heb ik andere prioriteiten? Lastige dillema’s soms.
Jezus’ reageert op satans voorstel met de woorden ‘De mens leeft niet van brood alleen’. Hij wijst het belang van brood niet af, maar zet het in een breder verband. Het gaat hier om de mens tegenover God. Afhankelijk willen zijn van de Schepper, die manna geeft op zijn tijd en op zijn manier.
Jezus geeft geen oplossing voor al je dilemma’s, maar laat ons wel met een bredere blik kijken naar je dagelijks werk, inkomen en eten.

Dat is echt een duivels dilemma: springen, en laten merken dat je op God vertrouwt. Of: weigeren… Betekent dat dan dat je er dus niet op vertrouwt dat God je kan redden? Is het eigenlijk geen belediging voor God om te weigeren? Met God moet je toch alles aandurven?
En toch is er een gevaar. Niet het gevaar dat je te pletter valt. Maar het gevaar dat je God en zijn engelen tot jouw personeel maakt. Jezus vindt zijn antwoord bij de grootheid van God. Die laat zich niet uitproberen. Hij laat zich niet in dienst nemen voor onze belangen. Hij is een God om je aan toe te vertrouwen, om Hém de leiding te geven.

Wat een bizarre tekst. Maar het klopt wel wat we de duivel horen zeggen: ‘Ik kan over alle macht en roem beschikken en ik geef die aan wie ik wil’. Juist in macht en misbruik is satan sterk!
Het is heel verleidelijk om je ego op de troon te zetten. Gaat dat ten koste van de ander? Vaak wel. Of… is dat altijd nog beter dan dat het succes van een ander ten koste van jou gaat…?
Jezus straalt in een nederig antwoord: ‘Aanbid de Heer uw God, vereer alleen Hem’. Het kan niet anders of de aanbidding van Gods heerlijkheid en die van Jezus maakt je hart sterk tegen machtsmisbruik en zelfingenomenheid.