Vandaag is het 3 maart en dag 12 van de veertigdagentijd. Deze week is het thema zo dichtbij. Dat geeft moed. Maar ook diep ontzag. De bijbeltekst vandaag is Exodus 19:16-21. Majorie Rook, betrokken bij Lume, licht graag vers 21 eruit: De HEER zei tegen Mozes: Ga naar beneden, waarschuw het volk! Anders zullen zij doordringen tot de HEER in de hoop Hem te zien en zullen velen van hen hun leven verliezen.
Soms heb ik ineens zo’n besef-moment. Nu ook bij het schrijven van deze podcasttekst. Ik besefte ineens: wat ben ik dankbaar voor wat Jezus heeft gedaan. Voor de brug die Hij heeft geslagen tussen God en ons mensen.
Ik geef er graag woorden aan, want iets in de tekst van vandaag raakte me nogal. God waarschuwt de mensen. Wil ze hier bij de berg redden. Wat mooi, bedenk ik me nu, dat Mozes hier dus ook een voorafschaduwing is van Jezus. ‘Ga naar beneden…’
De ontzagwekkende grootheid van God, Zijn enorme, allesovertreffende majesteit… geen mens zou die overleven. Hij is te groot en te verheven. Dat kun je niet aan.
Je zult er maar bij zijn geweest. Ik denk me dat ook enkele minuten in: ik sta daar,… met mijn volksgenoten, en met m’n gezin om mij heen, ik sta daar bij de berg. Omdat Mozes zei dat dat moest. En God had daarvoor al tegen Mozes gezegd dat God ons volk had uitgekozen om zijn volk te zijn. Een heilig volk. God wilde dichtbij ons komen in een dichte wolk. We hebben ons moeten voorbereiden: onze kleren wassen en we mochten geen gemeenschap hebben. En nu… bazuingeschal… steeds luider… handen voor m’n oren en kinderen dichtbij me. Ik hou ze goed vast. En ik zie rook.. de hele berg is erin gehuld en de berg beeft! Dit is heftig! Zo overweldigend. En nu mag Mozes naar boven klimmen. Naar God!…
En dit raakt me dus … want, zo bevreesd hoef ik toch niet te zijn? Ik weet dat de God die ik aanroep als ik zing en bid dezelfde is als de God daar bij de berg en dat daarom ontzag ook echt gepast is, maar bang…? Bevreesd? Ik mag toch met vrijmoedigheid naderen tot de troon van Gods genade zoals dat zo mooi staat in Hebreeën 4:16?
Ja, dat mag ik. Want Jezus kwam! Jezus bewerkte het voor mij, mijn gezin, en voor jou. Hij deed in de overtreffende volmaakte trap wat Mozes deed: een weg banen tot God. Jezus was zelf die Weg, zodat wij tot de Vader konden komen. Dat is geweldig! Jezus maakte Gods heiligheid niet kleiner, Hij maakte zichzelf kleiner door als mens op aarde te komen en te sterven voor ons.
En dat vrijmoedig naderen tot Gods troon kan ook op de fiets, tijdens het was opvouwen, spelletjes spelen met en appels schillen voor de kinderen of bij een voetbalwedstrijd. Dat vind ik zelf een heerlijk weten. Daarom zoek ik die momenten ook bewust op:: Jezus is hier ook. Het maakt me blij en dankbaar. “That’s my King” denk ik dan trots.
Toch is diep ontzag iets wat ik niet wil vergeten en dus ga ik dagelijks ook echt op mijn knieën… buig me neer voor deze Hoogste Koning, die alles in zijn handen houdt… Ik bid dat we ons mogen laten leiden door Hem, alles van Hem verwachten, ons overgeven aan Hem. Die Grote Machtige, Ontzagwekkende God. Want That’s also my King. Alle eer aan Hem. In en door Jezus is hij toegankelijk en mag je Hem vrijmoedig naderen.
Podcast: Play in new window | Download