Vandaag is het 24 februari en dag 6 van de veertigdagentijd. Het volk Israël is een week of zes onderweg. Een nieuwe periode is aangebroken, vrijheid, maar het reizen naar het beloofde land betekent ook reizen door de woestijn. Zorgt God ook daar? En durf je daarop te vertrouwen? Opnieuw begint het volk te klagen. We lezen in de verzen 2 en 3 van hoofdstuk 16 hun klacht: ‘Had de HEER ons maar laten sterven in Egypte,’ zeiden ze tegen Mozes en Aäron. ‘Daar waren de vleespotten tenminste gevuld en hadden we volop brood te eten. U hebt ons alleen maar naar de woestijn gebracht om ons hier allemaal van honger te laten omkomen.’
Een nieuwe fase ingaan is altijd spannend. Je weet wat je hebt, en niet wat je krijgt. Je hebt ergens een goede werkplek, maar je kiest toch voor een nieuwe baan. Je wilt als mens groeien. Of het echt wat wordt, dat weet je pas als je er bent, en je kunt niet meer terug meestal. Je gaat verhuizen omdat dat beter is om allerlei redenen. Maar wat kun je in het begin je oude leefomgeving missen waar je iedereen kent. Het is goed om als mens soms uit je veilige zone te komen en een nieuwe weg in te slaan. In het begin is het zoeken, en het voelt lang niet altijd fijn.
Je kunt dan ook een keer denken: Was ik er maar niet aan begonnen!
Het is niet vreemd dat Israël in de woestijn terugverlangde naar de vleespotten van Egypte. Ze gaan nu eenmaal niet rechtstreeks van Egypte naar het beloofde land, maar ze trekken door de woestijn heen. In de bijbel is Egypte het land waar Israël vaak veiligheid en beschutting zoekt in moeilijke tijden. Maar het is ook het land van onderdrukking en slavernij. Hangen die twee kanten niet ook samen? De warme deken kan benauwend worden. De beschutte plaats kan een gevangenis zijn. Grenzen zijn veilig, maar tegelijk belemmerend. Vrijheid is aanlokkelijk, maar kan je tegelijk onzeker maken.
God wilde zijn volk Israël naar de vrijheid leiden, naar een land waar ze als vrije mensen konden leven. Is dat niet ook wat God vandaag met jou en met mij wil? Wil Hij ons niet omvormen tot vrije mensen die op een vrije manier hun plaats innemen in Gods wereld? Zijn we niet gemaakt voor vrijheid? Jezus zelf ging zijn weg door de wereld vol met onzekerheid en onduidelijkheid. Hij had geen plaats om het hoofd neer te leggen. Uiteindelijk eindigde Hij aan het kruis. Door die weg bracht Hij Gods koninkrijk op aarde, een rijk van vrijheid.
Er kunnen grotere en kleinere momenten in je leven zijn waarin het van je gevraagd wordt om de sprong te wagen. De sprong uit het veilige en vertrouwde naar het nieuwe en onzekere. Een verhuizing of een nieuwe baan zijn dan grote stappen. Maar stap bij het koffie drinken na de kerkdienst eens af op iemand die je niet goed kent. Even niet met je vertrouwde vrienden praten. Het kan best dat het lastig is en je naar hen verlangt. Toch, nieuwe werelden kunnen je leven ook verrijken.
Een nieuwe stap is spannend. En het is niet gezegd dat het vanaf het begin alleen maar leuk en mooi is. Bij alle nieuwe stappen die je moet zetten, bij alle onzekerheid, weet dat de Heer zelf met je meegaat. Voor je, naast je, achter je.
Podcast: Play in new window | Download