Op dag 2 van de Veertigdagentijd vervolgen we onze reis in de woestijn. Christien, werkzaam voor Kerkpunt, staat stil bij een belangrijk moment voor het volk Israël. Het bijbelgedeelte vandaag is Exodus 12:51 tot en met vers 10 van hoofdstuk 13. We lezen het derde en tiende vers van hst 13. Mozes zei tegen het volk: ‘Blijf deze dag gedenken, de dag waarop u weggetrokken bent uit Egypte, dat slavenland, want met krachtige hand heeft de HEER u daaruit bevrijd. En vertel uw kinderen die dag: “Zo gedenk ik wat de HEER voor mij heeft gedaan toen ik wegtrok uit Egypte.”
Jaren geleden werkte ik als hulpverlener met echtparengroepen. Deze echtparen worstelden met de seksverslaving waarin de man van het stel vast zat. Een van hen studeerde op dat moment theologie. Iedere keer als we een groepsbijeenkomst hadden moest hij erkennen dat hij opnieuw porno had gekeken. Dan zag ik zijn vrouw weer krimpen. Steeds vaker begon deze man te denken dat hij moest stoppen met studeren. Want hoe kon hij zijn vastzitten in porno kijken rijmen met zijn theologiestudie? Hij bleef maar terugvallen.
Tot hij tijdens een volgende bijeenkomst vertelde dat hij was meegeweest met een christelijk mannenweekend waarbij fysieke inspanning en tijd doorbrengen met God centraal stond. Daarna was hij niet meer teruggevallen in dit kijkgedrag. De manier waarop dat weekend was ingevuld en hoe God daarin had doorgewerkt had hem geholpen de stevigheid te vinden niet steeds zijn vlucht in porno te zoeken.
Tijdens de groepsbijeenkomst waarin hij eindelijk kon vertellen dat hij geen terugval had gehad, was er een programmaonderdeel waarvoor de deelnemers een voorwerp hadden moeten kopen om te markeren waar ze op dat moment stonden. Ik weet niet meer wat deze man had gekocht, maar het markeerde dat hij minder vast zat aan zijn pornoverslaving dan voorheen. God had ingegrepen tijdens dit mannenweekend. Zijn voorwerp was daarmee verbonden en herinnerde hem daaraan. En… dat het nu anders was, makkelijker, steviger.
In de bijbelpassage die we lazen gaat het over het volk Israel dat eeuwenlang tot slaaf is gemaakt in Egypte en het kan daar niet van loskomen. Tot de HEER ingrijpt. Dan kunnen ze vertrekken. God geeft aanwijzingen hoe ze moeten herdenken vanaf nu, en ook wanneer ze op de plek van bestemming, het land van melk en honing, aankomen. Het vers wat ik eruit wil lichten is Exodus 13:8: Zo gedenk ik wat de HEER voor mij heeft gedaan toen ik wegtrok uit Egypte.
De Heer geeft hier aanwijzingen voor een ritueel, een markering voor een belangrijke omkeer in het leven van zijn volk en tegelijk voor ieder persoonlijk. God geeft erkenning dat iets zwaar, naar en eenzaam is geweest. Een fase in je leven die in je rugzak zit en daarom niet weggemoffeld moet worden. En rituelen laten zien dat het nu anders is, beter, rijker, makkelijker of vul maar in.
En nu naar jou: Wat is jouw Egypte? Welke mensen, gewoonten, dingen hielden jou vast, weg van de vrijheid in God? Denk eens terug aan zo’n periode in je leven. In zo’n tijd kun je het uitroepen naar God: Waar bent U! Waarom helpt U niet! Ziet U niet hoe zwaar ik het heb?!
En toen God ingreep, hoe deed Hij dat? Zette hij andere mensen in? Gaf Hij jou een andere mindset? Haalde hij jou uit die situatie?
Hoe God jou ook bevrijdde, het is goed om dat te markeren. Om te erkennen wat er in jouw rugzak zit en dat het nu anders is. Dat je nu vrijer bent, los van waaraan je vastzat.
Heb jij een gewoonte, een voorwerp of een lied wat een verandering markeert? Iets waardoor je stilstaat bij wat God voor je heeft gedaan?
Zoek een markering van een levenskruispunt zodat jij kunt gedenken, kunt terugkijken, stiltstaan en vooruitkijken.
Podcast: Play in new window | Download