Pasen

Vandaag is het Pasen, we vieren dat Jezus leeft! Deze laatste bijdrage van 40 dagen hier en nu is geschreven door Peter Wierenga.

Stel je voor: Eerste paasdag. Het is 4 uur in de ochtend. Het is nog heel vroeg. Alles is zo stil. Nu en hier in Nederland. Toen en daar in Israël. Stil.

In de afgelopen weken zijn straten en parken, scholen en kerken leeg gelopen. We zijn stil gezet. We houden afstand van elkaar. Je kunt niet meer naar familie of vrienden. Je mag niet dichtbij komen, geen  knuffel meer geven. Zoveel mensen die zich alleen voelen. Mensen zijn bang. We zijn samen allemaal alleen. 

Op die eerste Paasochtend in Israël was dat ook zo. Daar heeft een klein groepje discipelen de dag ervoor gehuild en gewaakt. Ze hebben een geliefde verloren. Hun rabbi en hun vriend is dood. Ze waren er zó van overtuigd dat Hij de Zoon van God was. Hij zou hun bevrijden van de Romeinen. Hij zou hun Messias, de beloofde profeet zijn. Maar Hij is dood. En ze voelen zich alleen. En bang.

Wat is er weinig voor nodig om onze maatschappij en onszelf stil te zetten. Misschien vind je het bijzonder of vreemd hoe alles in no time tot stilstand komt. Wat je dacht dat normaal was, blijkt opeens niet  vanzelfsprekend te zijn.

Bij veel mensen sloeg de angst toe. Misschien ben jij ook wel geschrokken van wat je om je heen ziet gebeuren. Of van wat er in je zelf gebeurt? Opeens houd je andere mensen op afstand: ze zouden je wel eens ziek kunnen maken. En je denkt: als maar niemand waar ik van hou ziek wordt! Of sterft.

Ons bestaan is zo fragiel als een bloem in het veld, zegt een van de Psalmen. Tijden als deze doen ons opnieuw ervaren dat dit klopt. Je kunt je afvragen: hoe gaat de toekomst er uit zien?

Bij de discipelen is de angst en de rouw ook groot. Angst om nu ook zelf opgepakt te worden als volgelingen van een dode rebel. Rouw omdat alle hoop dood is. Ze staan alleen. Hoe moeten ze nu verder? Hoe gaat hun toekomst er uit zien?

Op die eerste Paasochtend in Jeruzalem, zette Jezus de eerste stap in een nieuw tijdperk. Niemand die het zag of had verwacht. Wat de discipelen dachten, blijkt niet waar. Ze zijn niet alleen. Het bewijs krijgen ze nog wel te zien. Morgen, overmorgen en de maanden daarna.

En op deze ochtend, hier en nu, vieren we, ondanks alles, dat nieuwe tijdperk. Jezus leeft. We zullen het zien. Vandaag, morgen en in de maanden die komen.

Het nieuwe tijdperk is al werkelijkheid geworden. Kijk maar. Hoor de stroom van gebeden die opstijgt voor andere mensen, want Jezus is Heer. Kijk naar al die vormen van aandacht en liefde voor anderen. Ze wijzen naar Jezus, die de bron en het levende voorbeeld is van een liefde die geen voorwaarden stelt. Jezus maakte het waar en Hij maakt het voor jou en mij, in ons hier en nu ook mogelijk.

Het is Pasen. Het leven is, ondanks alles wat we denken en zien, gevuld met hoop. Net als die kleine groep leerlingen worden we verrast: Jezus leeft. God heeft hart voor jou. Voor jou die dit hoort, die dit leest. Het grote nieuws van Pasen is: Je bent niet alleen. Zelfs als het heel anders voelt of lijkt.
Je bent niet alleen.

luistersuggestie